14/12/2015
Το Ψυχιατρείο - Τελευταία πράξη; Τίτλοι Τέλους
Το ότι πέρασαν ακριβώς 9 χρόνια από την πρώτη μέρα που ανοίξαμε την πόρτα του Ψυχιατρείου, μου φαίνεται απίθανο ή αστείο.
Σχεδόν 10 χρόνια της ζωής μας αφιερώθηκαν μέρα με την μέρα σε αυτό τον χώρο. Θυμάμαι τον ενθουσιασμό και το όραμα, όταν ακόμα ανακαινίζαμε το παλιό σούπερ μάρκετ, την επιμονή και επιμονή που είχαμε για να εγκλιματιστούμε στη γειτονιά μας, την αγωνία μας για την αποδοχή σας.
Κοιτάζω τα χέρια μου, ακόμα σημαδεμένα από καυτά λάδια ή κοψίματα από τα χρόνια που ήμουν μέσα στην κουζίνα και βλέπω όλους εσάς. Μπορεί το Ψυχιατρείο να είναι σαν εικόνα αυτός ο πολύχρωμος, vintage χώρος, με την jazz, τα cocktail, το ταυλανδέζικο, τα σαλιγκάρια και τα burger, αλλά για μένα το Ψυχιατρείο είστε εσείς, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μοιραστήκαμε τις μέρες και τις νύχτες μας, όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό είναι το Ψυχιατρείο, αυτή η σουρρεαλιστική αλλά ανθρώπινη παρέμβαση μέσα σε ένα περιβάλλον αστικό.
Δεν είναι και τόσο εύκολο να πραγματοποιείς τα όνειρα σου, αλλά εσείς, το Ψυχιατρείο, πήρε σάρκα και οστά τελικά, και ταξιδέψαμε όλοι μέσα σε αυτό, μεγαλώσαμε μαζί και αγαπηθήκαμε.
Όπως όλα τα πράγματα στη ζωή κάνουν τον κύκλο τους, έτσι και το Ψυχιατρείο κλείνει τον δικό του κύκλο - “2πρ”.
Το Σάββατο το βράδυ θα κλείσουμε για ύστατη φορά τον διακόπτη νούμερο 17, της κουζίνας, όπως κάθε βράδυ. Θα πάμε σπίτι και θα νομίζουμε ότι την επόμενη μέρα θα συναναστραφούμε εσάς τους πελάτες μας, το προσωπικό μας, τους προμηθευτές, τους γείτονές μας.
Θέλω να σας αφήσω με αυτή την εικόνα, της αέναης συνέχειας. Γιατί άλλωστε το Ψυχιατρείο, όπως είπαμε, είναι εσείς και θα τα ξαναπούμε σίγουρα και σύντομα σε καινούριο μοτίβο.
Τίτλοι Τέλους λοιπόν το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους. Αγάπη.
νάντια ζαραλή
ΥΓ1: Ευχαριστώ πολύ τους γονείς μου που με στήριξαν και πίστεψαν στις ιδέες και το όραμα μου, την Σωτηρία Μπάκα που είναι το “πέμπτο στοιχείο”, καθώς και όλους μου τους φίλους που συνέχισαν να μ’αγαπούν, παρ’όλο που χάθηκα από τη ζωή τους λόγω δουλειάς.
ΥΓ2: Ίσως πραγματοποιηθεί ένα ακόμα όνειρό μου, ας το πούμε μια μικρή ευχή. Ελπίζω να βρεθεί κάποιος να “υιοθετήσει” το Ψυχιατρείο. Ίσως κάποιος από εσάς.
